Opening: Zondag 8 februari om 13.00 uur, in aanwezigheid van de kunstenaars

In deze expositie laten de Haagse kunstenaars Ellen Rodenberg & Maarten Schepers en hun Indonesische collega Wimo Ambala Bayang werk zien dat zij tijdens hun werkperiode in 2008 in Yogyakarta, Indonesië gemaakt hebben.

Op uitnodiging van Heden verblijft de Indonesische kunstenaar / fotograaf Wimo Ambala Bayang sinds 15 januari j.l. voor een werkperiode in Den Haag. Hij vertrekt eind maart terug naar Indonesië. Heden wilde Wimo in Den Haag een platform bieden, waarop hij nieuwe kennis en inspiratie kon opdoen en een netwerk kon organiseren.

Zo trok hij op met 15 kunstenaars en mensen die in de kunstsector werk- zaam zijn en die hem langs een groot aantal belangrijke 'kunstplekken' voerden. Hij ontmoette vele collega's en hield presentaties over zijn werk, dat ook in de tentoonstelling Landing Soon # 7 bij Heden te zien was. En Wimo maakte duizenden foto's. Zijn dagelijkse tochten en werkzaamheden zijn te volgen via zijn blog.

Wimo laat in zijn atelier het artistieke resultaat van zijn werkperiode zien.
Kijk hier voor het overige programma bij de DCR.

AANSLUITEND op zondag 22 maart: filmmiddag van 16-18 uur bij Stichting Ruimtevaart, Loosduinseweg 9 Den Haag

Heden en de Stichting Ruimtevaart organiseren deze filmmiddag als afsluiting van het verblijf van Wimo Ambala Bayang. Wimo toont zijn eigen video's die hij in Indonesië maakte en het programma Video Battle, een maandelijks videoprogramma dat door Wimo wordt samengesteld en altijd in kunstenaarscollectief MES56 in Yogyakarta te zien is. De middag wordt afgesloten met oud filmmateriaal over Indonesië uit de collectie superB.

Piet Dirkx

Lege ruimten in musea of galeries nodigen Piet Dirkx (1953, Eindhoven) uit met voorwerpen uit zijn atelier 'iets uit te proberen'. Wat intrigeert is de hoeveelheid die hij aandraagt en de ogenschijnlijke wanorde en willekeur van waaruit hij aan een installatie pleegt te beginnen. Nooit staat vast hoe een installatie er uiteindelijk gaat uitzien; zeker is dat hij een tijdelijke ruimte tot een heldere, ordelijke en eenduidige uitsnede van zijn atelier kan trans- formeren. Dit is Piet Dirkx ten voeten uit.

De notitieboekjes met teksten en potloodtekeningen die de kunstenaar al sinds jaren maakt zijn de ingrediënten voor de tentoonstelling bij Heden. Deze, 144 in getal, vormen een reservoir van invallen, gedachten en observaties, verbeeld in tekeningen.
De wijze waarop het proces van tekenen en noteren bij Dirkx verloopt is te vergelijken met de werking van een seismograaf: voordat hij de tekeningen bedenkt, staan ze eigenlijk al in zijn notitieboekje.

In de publicatie, die de tentoonstelling begeleidt, staan tekeningen uit 23 verschillende boekjes. Zij vormen een journaal, dat een inkijkje verschaft in de duizenden tekeningen die de kunstenaar in zijn boekjes 'noteerde'. De hernieuwde kennismaking met het werk van Piet Dirkx bij Heden (zijn laatste tentoonstelling in Den Haag in het Gemeentemuseum dateert alweer uit 1995) maakt nieuwsgierig. Piet Dirkx woont en werkt in Eindhoven.

De problematiek betreffende de functie en het karakter van de lijn

Tekeningen

Ter gelegenheid van het afscheid van Michiel Morel als directeur, presenteert Heden een tentoonstelling met tekeningen van Ad Dekkers (1938-1974). Dekkers, wiens werk gerekend wordt tot de geometrisch abstracte kunst, is vooral in de laatste jaren (vanaf 1970) van zijn carrière gaan tekenen, toen de lijn steeds belangrijker werd in zijn werk. De rechte lijn. In zijn woorden: 'een rechte lijn is de kortste verbinding tussen twee punten en ontstaat uit het zich voortbewegen van een punt.'

Afscheid Michiel Morel als directeur van Heden
Michiel Morel heeft op 1 mei jl. afscheid genomen als directeur van Heden. Morel werkte 35 jaar voor Heden; hij begon er in 1974 zo'n beetje in zijn eentje, toen Heden nog onder de naam Artoteek door het leven ging. Onder zijn leiding groeide Heden uit tot een vitaal kunstcentrum met 15 werk- nemers, dat tentoonstellingen, kunst- projecten en kunsteducatie vanuit vier locaties organiseert. Morel maakte tentoonstellingen over Haagse 'zaken' zoals Haagsche Nieuwen en Haagsche Kopstukken en met vele kunstenaars, waaronder Jan Andriesse, Teun Hocks, Piet Ouborg of Edwin Zwakman. Hij organiseerde talrijke missies naar niet-westerse landen. Sinds 2006 heeft Heden ook een 'artist in residence' programma voor Neder- landse kunstenaars in Indonesië. Deze tentoonstelling is een afscheidspresent uit dank en ter ere van het vele dat Michiel Morel betekend heeft voor Heden en de beeldende kunst in Den Haag.

Van Delta naar de Dageraad

Opening: zondag 7 juni om 13 uur door Peter Jansen

Kees en Marja van Dam hebben bijna vier decennia in Den Haag een drukkerij gehad. Van 1966 tot 1977 was dat drukkerij Delta en van 1978 tot 2006 De Dageraad. Hun drukwerk onderscheidde zich niet alleen door perfect vakmanschap maar ook speelden zij een belangrijke rol in het Haagse sociale en artistieke leven. Met meer dan 140 beeldend kunstenaars hebben zij nauw samengewerkt.
Op deze expositie worden grafische hoogtepunten van hun productie getoond. In de begeleidende publicatie weiden dertien vormgevers en uitgevers uit over hun ervaringen met dit bijzondere drukkersechtpaar.

Met de expositie Echo van Henrik Kröner en Jeroen Glas opent Heden het nieuwe seizoen. De opening vindt plaats op zondag 6 september om 13 uur. Toktek vs mnk zal tijdens de opening live een audiovisuele performance uitvoeren.

Beide kunstenaars zijn uitgenodigd een tentoonstelling te maken op basis van gelijksoortige interesse, namelijk: licht. Die interesse komt op verschillende wijzen tot uiting, maar heeft als uitgangspunt de schilderkunstige traditie.

Jeroen Glas (Groningen, 1981) werkt veel met ‘black light'. Hij verwerkt dit specifieke licht in kleine installaties die doen denken aan schilderijen.
Heel zorgvuldig wordt het werk gecomponeerd, opgebouwd uit verschillende elementen. Dat wordingsproces is soms heel goed te volgen, hij laat bij een aantal werken de achterkant van het werk zichtbaar. Glas studeerde in 2005 af aan het Frank Mohr Instituut.

Henrik Kröner (Nordhorn Duitsland, 1979) houdt zich momenteel veel bezig met het schilderen met encaustiek, een oude schildertechniek waarbij pigment gemengd wordt met hete bijenwas. Doordat hij die transparante encaustiek aanbrengt op zeer dun doek, kan hij de achterkant van de drager ook gebruiken als beeldelement. Kröner studeerde in 2008 af aan het Frank Mohr instituut.

Glas en Kröner zullen ook een samenwerking aangaan bij Heden, er zal een 'site specific' werk gemaakt worden op de Denneweg.

Sybrandt van Keulen is door Heden gevraagd een essay te schrijven naar aanleiding van het werk van Glas en Kröner. Van Keulen is docent 'Esthetica in de filosofische traditie' aan de afdeling wijsbegeerte van de Universiteit van Amsterdam. Daarnaast is hij hoofdredacteur van Esthetica. Tijdschrift voor Kunst en Filosofie.

download 'De Terugkeer van de Nimbus'

Zondag 25 oktober is om 13.00 uur deze bijzondere expositie geopend. Met muziek van New Kid on The Blokfluit! 

Tijdens deze expositie kunt u het werk zien van verschillende kunstenaars die hebben deelgenomen aan Landing Soon, het 'artist in residence' programma van Heden en Cemeti Art House in Yogyakarta, Java. Heden toont de resultaten van Ralph Kämena, Urs Pfannenmüller, Elizabeth de Vaal, Cilia Erens en Rosalie Monod de Froideville.

Gevels met reclame en kunststofelementen domineren de straten van Yogyakarta.  In enkele architectonische modellen toont Urs Pfannenmüller de voorkant, die macht en representatie uitstraalt; de achterkant is haveloos en veronachtzaamd. De modellen zijn geen letterlijke omzetting van bestaande gebouwen maar een essentie van zijn observaties. In een serie aquarellen van steeds dezelfde straat met een zwart-wit geblokte middenberm laat hij zien, hoe oude en nieuwe bebouwing naast elkaar staan en soms in elkaar grijpen.

Elizabeth de Vaal toont een schilderij met als lijst een deel van een huis, een Gebyog. Het boek Art Criticism bevat de belangrijkste westerse kunstwerken en wordt tientallen malen gekopieerd. Van een Mondriaan kun je uiteindelijk alleen nog maar wat lijnen en stippen zien. Dat beeld samen met het lezen van Helena Spanjaard's  Het ideaal van een moderne Indonesische schilderkunst en het zien van grote gebeeldhouwde lijsten bij een Indonesische schilder, hebben tot dit werk geleid. 

Soundspace Yogya, A Sounddiary en Nyepiwalk zijn de twee werken van geluidskunstenaar Cilia Erens. Voor Soundspace Yogya, a sounddiary liet zij zich inspireren door wat ze noemt de ‘earcatchers’ van Yogyakarta - de geluidsthema’s waar haar oren gedurende drie maanden aan bleven hangen buiten op straat. Voor Nyepiwalk (Stiltewandeling) liet ze zich leiden door een terugkerend thema in haar werk: collectieve stilte. Klik hier  voor meer informatie over dit werk.

Voor de serie Anomalies, vroeg Rosalie Monod de Froideville immigranten in Yogyakarta  een object te beschrijven dat hun land van herkomst vertegenwoordigt. Deze beschrijvingen legde ze voor aan lokale handwerklieden. Door hen geen verdere uitleg of schetsen te geven, werden zij gedwongen hun eigen interpretatie te geven bij het reproduceren van deze exotische objecten. Het werk ‘Inbetweenness (not green, not grey)’ is een installatie die bestaat uit een eiland van aarde en een boek.