Rimaldas Viksraitis
Rimaldas Viksraitis (Litouwen, 1954) toont in Heden foto's uit zijn 25 jaar omspannende oeuvre. Het is de eerste keer dat zijn werk in Nederland geëxposeerd wordt. Bij de tentoonstelling verschijnt een gelijknamige publicatie.
Viksraitis is een van de beroemdste hedendaagse fotografen uit Litouwen. In 2010 heeft hij onder redactie van Martin Parr het boek ‘Grimaces of the weary village' gepubliceerd. In 2009 won hij de Prix Découverte op het fotofestival in Arles. Zijn werk wordt vaak vergeleken met dat van Boris Mikhailov.
Viksraitis werd vooral bekend met zijn documentaire foto's waarmee hij een levenswijze vastlegde die snel aan het verdwijnen is. De foto's zijn heel intiem, het is alsof je bij de gefotografeerde mensen aan tafel zit, ergens in een afgelegen gebied in Litouwen. Drankgebruik en de daarmee gepaard gaande ‘ongedwongenheid' leveren veel grappige taferelen op, maar het dagelijks leven van de geportretteerden is dat allerminst. De woningen zijn zeer armoedig, het inkomen is klein en de vooruitzichten zijn slecht. Desondanks valt er nog best wat lol te hebben, en Viksraitis is bij zulke momenten aanwezig. Hij is een van hen, dat merk je aan de vanzelfsprekendheid waarmee de afgebeelde personen met hem en de camera omgaan.
Als je niks hebt, en je hebt ook geen hoop op verbetering van je kale bestaan, dan heb je in ieder geval nog je eigen lijf waar je over kunt beschikken. Met de fiets gaat Viksraitis eropuit en maakt artistieke naaktfoto's, die ongecompliceerd en onbekommerd zijn. Want in het veld, in de open lucht, bloot, is iedereen toch hetzelfde.
uit Naked
uit Naked
uit Naked
Christie van de Haak
Uit het juryrapport:
In de textiele werken die zij de laatste jaren maakt lijkt het decoratieve definitief de overwinning te hebben behaald, maar toch is niets minder waar. In de decoratie is namelijk het figuratieve verborgen, verweven. Verweven in de textiel. De decoratieve elementen komen voort uit kleine gouaches die zij al heel lang maakt, 's avonds, thuis. Aan de keukentafel. Die gouaches, of Forma Pittura zoals ze heten, lijken een figuratieve oorsprong te hebben, alhoewel dat soms moeilijk te ontcijferen is.
KLB gordijn
Vechtende vrouwen, schilderij, 1996
Dire adieu 30, schilderij, 1996, 120 x 50 cm
Osmose 1, wandkleed, 2003, 210 x160 cm
Z.T., Jacquard geweven katoen, 2008
Marc Philip
van Kempen
Van april tot en met juni 2012 werkte Marc op uitnodiging van Heden in Yogyakarta Indonesië, bij Cemeti Art House.
In die drie maanden verdiepte Marc zich in het exotisme dat hij aantrof. Niet zozeer het exotisme dat de toerist ervaart als hij in een ander land rondwandelt, maar het exotisme dat zich nestelt in subculturen in Indonesië en in de Indonesiërs zelf. ‘Dat was eigenlijk erg bevrijdend. Ik vond het heel bijzonder hoe zorgeloos (argeloos?) en open de Indonesische kunstenaars om zich heen grijpen en globale popcultuur en westerse kunst met hun meer traditionele en religieuze culturele producten laten contrasteren en versmelten.'
Het zaadje van de Waringin (bij ons bekend als ‘ficus benjamina') kan zich in de plooien van een andere boom nestelen en daar ontkiemen. Na verloop van tijd laat het zijn wortels door de lucht naar beneden zakken. Deze wortels vormen al snel een dicht net dat de gastheer verstikt. Hierdoor kan er een hol, driedimensionaal negatief van de gastheer ontstaan in het centrum van de Waringin.
Van Kempen toont bij Heden een beeld en een aantal foto's die hij in Indonesië heeft gemaakt naar aanleiding van installaties die hij daar heeft ontwikkeld.
zonder titel, 200 x 330 cm
zonder titel, 200 x 280 cm
installatie overzicht
installatie overzicht
installatie overzicht
Ellert Haitjema
Ellert Haitjema heeft op uitnodiging van Heden vorig najaar drie maanden in Yogyakarta Indonesië gewoond en gewerkt. Dat deed hij bij onze partner in Yogyakarta, Cemeti Art House. Dit uitwisselingsprogramma, dat gestart is in 2006, heeft tot vandaag zo\'n twintig Nederlandse kunstenaars in contact gebracht met de Indonesische cultuur.
Haitjema werkt met wat hij aantreft tijdens de reizen die hij maakt. Verrukt is hij over de bijna vanzelfsprekende inventiviteit die mensen aan de dag leggen. Als een plastic stoel bijvoorbeeld een poot verliest, dan vormt een paal van een verkeersbord misschien wel de nieuwe poot. Dat de stoel na deze operatie niet meer te verplaatsen is, is bijzaak. De functie van de stoel wordt in ieder geval behouden.
Gewapend met zijn fototoestel maakt hij snapshots van deze situaties. De snapshots vormen de basis van zijn werk. Terug in het atelier wordt met dit visuele schetsboek nieuwe beelden gemaakt.
running meeting point
taalveld
and ash
pars pro toto
Zomer gasten
Deze zomer stelt Heden haar tentoonstellingsruimte beschikbaar aan een bijzonder publiek, namelijk kinderen uit Den Haag en omstreken. Zij kunnen op speelse wijze in aanraking komen met hedendaagse kunst en gaan actief aan de slag met onze collectie.
Zomer gasten bestaat uit drie workshops:
Gezocht: museumdirecteur
In deze workshop maken de kinderen een eigen tentoonstelling met werken uit onze collectie en een door henzelf gemaakt kunstwerk. Aan het eind van de workshop is er een compleet ingerichte zaal te zien, en wordt de tentoonstelling feestelijk geopend.
Er was er eens
Naar aanleiding van een kunstwerk uit de Heden-collectie bedenken de kinderen een verhaal. Dit beelden zij vervolgens uit op een zelf te maken schilderij.
Kijken met je oren
Door te kijken met je oren zie je kunstwerken ineens heel anders. Ieder kind krijgt een iPod te leen, waarop een selectie muziek staat. De kinderen wekken een kunstwerk tot leven door daar een liedje of muziekstuk bij uit te kiezen.
Van 22 juni tot en met 31 augustus 2013 biedt Heden deze workshops aan. De workshops zijn er voor kinderen in de leeftijdscategorie 6 t/m 12 jaar. De kosten per workshop bedragen € 4,- per kind, inclusief een drankje en materiaalkosten.
Wil je meer weten over de workshops of wil je reserveren, neem dan contact op via educatie@heden.nl.
Louise Bourgeois
