De landschappen die Margot de Jager schildert zijn hersenspinsels, bouwwerken die zij optrekt in haar geest en vertaalt op het doek. Ze bestaan niet echt, zijn nergens en toch herkennen we ze. Met huizen als schuren, bomen als kaal geplukte scheerkwasten en caravans als koekblikken roept De Jager een oergevoel op. Dit is een schematische wereld waarin we intuïtief de weg kennen, ook al kan een …
De werken van Margot de Jager (Jakarta, 1958) zijn fantasierijke, imaginaire landschappen: plekken die alleen bestaan in de verbeelding van de kunstenaar. Zij refereert daarin bewust niet aan bestaande plekken, omdat het niet gaat om een afbeelding van het landschap, maar om een evocatie daarvan. Soms betreft het een landschappelijke scene; in andere werken zoemt ze in op een detail zoals een …