De laatste dagen van Venus Sex Cinema, de oudste seksbioscoop van Amsterdam. Werkplekken met systeemplafonds. Het dagelijks opruimen van hondenpoep. En ondernemers die een foto van hun eigen kop op hun bedrijfswagen plakken. Jan Dirk van der Burg, voormalig fotograaf des vaderlands, is mateloos geïnteresseerd in dit soort onderwerpen. Banaal, lullig, soms een beetje treurig maar altijd echt. Net …
Laag over laag over laag over laag. Zo schildert Marian Breedveld haar abstracte voorstellingen. Op bijna meditatieve wijze gaat haar kwast van links naar rechts en terug, telkens met een andere kleur. De horizontale band die zo ontstaat roept associaties op met landschappen, maar de horizon is diffuus, als een fata morgana. Het oog kan er geen grip op krijgen, waardoor de kijker verdwijnt in de …
Reinoud van Vught is een meester in het ‘gecontroleerd loslaten’. Als hij foto’s bewerkt met verf speelt het toeval een grote rol. Hoe het pigment waar terechtkomt, hoe het wordt uitgesmeerd of niet, en hoe het opdroogt. Van Vught weet altijd precies wanneer in te grijpen. In het geval van Herbarium: op het moment dat de bloemen overgaan van herkenbare flora in abstracte kleurvlekken. Zo laat hij …
De tekeningen van Kinke Kooi (Leeuwarden, 1961) zijn vrouwelijk en dromerig. Kooi werkte veel vanuit thema's waar voor ze zich schaamde zoals cellulitus en lekkende borsten. Tegenwoordig heerst er in haar werken een meer erotische sfeer. Het tekenen en het herhaaldelijk zetten van lijntjes en streepjes zijn voor Kooi een bijna meditatieve handeling. In het werk Can you see me voel je je als …
Deze foto van Wolfgang Ellenrieder (Munchen, 1959) lijkt een vergroting van microscopische beelden waarin vormen worden samengevoegd. Door de perfecte techniek, het fenomenale kleurgebruik en de uitgesproken vormen is er geen twijfel over de afbeelding, het oog ziet wat er is, het laat je twijfelen tussen onbehagen en schoonheid. Dit werk is sinds 2005 in de collectie van kunstuitleen Heden in …